Pre-WK clips en verhalen

Zie ook http://zeilvliegen.nl/ voor verslagen van het hele team en http://chabre2009.com voor de officiele site van het Pre-WK.

V.l.n.r. boven Joost, Paul, Tanno, Erik, Andre, Rob, ik en Koos
V.l.n.r. onder Hadewych, Egbert en Martin

La Déesse 7

DS7 is mijn nieuwe Icaro Laminar Z9 waarmee ik op de Pre-WK goed gepresteerd heb.

De Pre-WK vond plaats in Laragne van 26 juni t/m 4 juli. Met een 72ste plaats was ik beste vrouw voor de Russinnen.

Inclusief de voorbereidingsdagen was ik er 14 dagen en die zijn zoals gebruikelijk weer om'gevlogen'.
Hieronder de verslagen van de taken.

Taak 7, 4 juli 2008

De laatste dag, de laatste taak. 98,9 km wordt uitgezet met 7 keerpunten naar het zuiden vanwege de harde noordenwind en met de wetenschap dat ik als beste vrouw genoteerd sta, voel ik toch wel wat druk. Maar bij de start gaat het meteen mis. We starten op de lage noordstart van de Chabre en ik kom maar niet boven start uit. Met het landingsterrein toch wel heel erg dichtbij, en de drang om mijn harnas maar open te gooien, draai ik vlak boven een klein pukkeltje op zo'n 700 meter hoogte een klein belletje in. Niks meer te verliezen dus wordt mijn geduld nu echt op de proef gesteld. Langzaam gaat het uiteindelijk toch omhoog en kom ik opgelucht boven de ridge uit. Maar het is nog niet over; ik blijf ploeteren en kan maar niet de bel pakken die me echt naar wolkenbasis kan brengen. De wind staat strak op de berg uit het noorden en verwaait de bel zodat ik steeds verder van de 'veilige' ridge af drijf. Ik laat me niet naar achter zetten en steek steeds weer terug met als gevolg dat ik de met moeite gewonnen hoogte dan ook weer kwijt raak. Frusterend! Het eerste startgate is al open en ik durf niet laag over de ridgde naar Col St. Jean te steken waar er toch zichtbaar een gaggle tot wolkenbasis gaat. Er is geen landingsterrein en na mijn eerdere uitzakken bij de gecancelde taak van een dag of wat geleden, zie ik geen heil in laag vliegen. Dus ik blijf proberen en als ik met slechts enkelen nog over ben bij start, kom ik eindelijk boven. Dan lukt het me om snel het eerste keerpunt te pakken en de rest te volgen, maar markers zijn er niet meer.
Terug ten zuiden van de Chabre blijft de thermiek verwaaien en het glijpad dat ik uiteindelijk naar de Hungry heb uitgezet, brengt me te laag bij keerpunt 2. Ik probeer nog wat, maar moet het toch opgeven. Mijn landing kost mij weer mijn (rechter-)knie en de wedstrijd is voor mij voorbij. Nu maar afwachten wat de andere dames gedaan hebben. Ik ben uiteindelijk 91ste deze dag.

Taak 6, 2 juli 2008

Eindelijk weer een taak. Na te veel wind, te veel regen mogen we eindelijk weer starten. Nu op de Chabre en op plekje 62, dat ik inmiddels voor de derde dag bezet.

Er wordt een taak van 77 km uitgezet waarvan ik er 46,3 uiteindelijk vlieg. Een moeilijke taak, omdat er veel tegenwind is uit het zuiden. Het is steeds hoogte pakken, naar achter laten wegzetten door de wind en die hoogte weer verliezen tegen de wind in. Zit je eenmaal hoog, dan lukt het wel om te kunnen steken.

Bij keerpunt 1 zijn er al veel uitgezakt, te snel, te laag, te jammer. Ik blijf geduldig maar het zit tegen. Ik kan niet bij mijn waterslang en moet het de hele vlucht zonder sportdrank stellen wat me uiteindelijk nekt. De moed zinkt in mijn schoenen als ik op weg ga naar keerpunt 3. Het veld beneden met de twee vleugels trekt te veel en ik besluit te landen om 53ste te worden.

Taak 3, 4 en 5 gecanceld

Taak 3, zondag 29 juni. Hoewel het er uitzag als een goede vliegdag, ontstonden snel onweersbuien in de regio. We zijn gestart om 12.30 uur, maar net voor de eerste gate geopend werd, hoorden we Ali Gali over de radio de taak stoppen. Snel naar de camping om te landen.

Taak 4, maandag 30 juni. De weersvoorspellingen zijn somber. Mijn start ook. Ik zak uit en moet ten zuiden van de Chabre op een postzegel landen. Net nadat ik mijn knieen geinspecteerd heb, hoor ik iemand schreeuwen. Gewapend met GPS, radio en mes ren ik zeker 300 meter naar het officiele landingsterrein om bij een verbaasde Duitser aan te komen. Hij had staan schreeuwen van frustratie omdat hij uitgezakt was. Terug bij mijn toestel hoor ik dat de taak gecanceld is.

Taak 5, dinsdag 1 juli. Opnieuw slechte weersvoorspellingen. Vanuit het westen komen hele donkere wolken met regen naar ons toe. Ik blijf ze goed in de gaten houden als ik naar het eerste keerpunt bij Serres vertrek. Het gaat als een speer, wat wil je bij dit weer, maar na 40 minuten wordt de taak alsnog gecanceld. Achteraf had ik even door moeten vliegen met Koos en Egbert naar Gap om Erik en bezoekje te brengen.

Taak 2, 28 juni 2008

Een taak van 70,3 km: 49,5 km gehaald en daarmee 67ste van de dag.
Weer een start in Aspres, maar nu de hoge west start. Heel veel ruimte om op te bouwen en vooral naar de horizon kijken bij de start. In verband met de slechte startcondities moeten we lang wachten. Als ik uiteindelijk gestart ben, hoor ik Jemaila over de radio zeggen dat het met Erik goed is. Dat betekent dus dat het eerst slecht is geweest en ik bedenk dat het de start wel zal zijn geweest. Wat later ook blijkt.
Ik ga niet achter Koos, Rob en Paul aan naar het westen, maar blijf lekker bij Aspres hangen tot de eerste startgate. Daarna ga ik met de tweede gaggle mee naar Serres, waar alles weer samen komt. Over St. Genie naar het westen, keerpunt 35 achter de ridge bij de Hungry. Ondertussen is Koos uitgezakt.
Het wordt steeds donkerder boven keerpunt 2 en 3 en bij Sisteron regent het inmiddels. Ik voel me er niet echt lekker bij en blijf alles goed in de gaten houden. Dan vlieg ik samen met Martin en Rob in een bel om naar keerpunt 3 te gaan. Zij gaan eerder weg dan ik, maar achteraf maakt het allemaal niets uit. De taak is gestopt terwijl wij samen in een bel draaien. Ik vlieg nog wel naar goal en ben blij wanneer ik weer aan de grond sta.

Daar is ook Flip, die mijn sprogs meet. Ik wil graag weten hoe ze staan en het blijkt gemiddeld te zijn. Mooi, houden zo.

Taak 1, 26 juni 2008

Vanwege de harde wind starten we op La Longeagne, of te wel Aspres. Deze taak (bijna) heb ik tijdens het NK 2004 ook gevlogen. Via Pic de Bur, naar Gap, oversteken bij Lac de Serre Poncon, via de Dormillouse en Digne weer naar de camping. Het ging goed tot het meer; daar raakte ik al mijn hoogte kwijt en in een laatste poging om niet bij de andere toestellen in dat aantrekkelijke veldje te landen, vloog ik naar 2 delta's toe die aan de rand van het meer aan het draaien waren. Hoe dichter bij ik kwam, hoe meer ik zag dat het eigenlijk gekkenwerk was. Geen geschikte landingsterreinen dus: the only way is up!
Uiteindelijk had ik voldoende hoogte om het meer over te steken en met 2500 m volgde ik Koos. Bij de Dormillouse kwam ik vlak boven St. Vincent aan. Jaren geleden heb ik daar in een aflopend veldje een upright verspeeld en landen aan het meer was helemaal geen optie: het water stond veel te hoog. De eerste bel verloor ik en ik besloot maar richting het landingsterrein te vliegen. Daar had ik voor de tweede keer mijn harnas geopend toen ik een heel licht belletje in draaide. Ik sprak mezelf bemoedigend toe: ik had immers alle tijd en heel, maar dan ook, heel langzaam kwam ik omhoog. Opgelucht trok ik mijn harnas weer dicht toen ik ver boven de bergtoppen de steek naar keerpunt 4 maakte. Een steek over een gebied zonder landingsvelden. Doorademen en vooral hoog blijven!
Halverwege trof ik Erik die ook niet erg gerust was omdat echte lift uitbleef. Na heel lang zoeken, draaien en krabbelen kwam ik toch weer omhoog. De vermoeidheid begon toe te slaan en mijn geduld was op. Had ik nog 200 meter extra gedraaid, dan had ik keerpunt 4 zonder problemen kunnen ronden en was ik over de bergrug bij Digne gevlogen. Wellicht om daar uit te zakken, zoals zo velen, maar op 200 meter haalde ik het net niet. Ik besloot om er snel vandoor te gaan, want bij dit keerpunt kun je slechts in de rivierbedding landen, zoals Ferenc gedaan heeft, en in een mooi veldje te landen.

Een totale afstand van 93,1 km leverde me de 60ste plaats op.