Taak 4 Le Chabre

Het wordt zo’n echte Chabre dag. De wind varieert tussen noord via west naar zuid met kans op dustdevils. Iedereen zet gelukkig zijn toestel aan de daarvoor bestemde kabels… behalve Paul, die na het checken van zijn toestel vergeten was hem opnieuw aan te haken en IK omdat Koos met mijn hangband bezig was. Ineens een hoop lawaai en de vleugel van Paul gaat zeker 4 keer over de kop, net achter het toestel van Koos! In een vlaag van verstandsverbijstering wil ik het toestel van Paul vastpakken en bedenk net op tijd dat ik dan mee ga in de dustdevil wanneer vervolgens mijn toestel begint te draaien! Koos pakt het meteen beet en op de neus draait hij een gewelddadig rondje waarschijnlijk tegen mijn bovenarm en been aan. Au, maar dat merk je pas later. Het is net zo snel weer voorbij als het begonnen is en de schade aan het toestel van Paul ziet er serieus uit. Een gat in zijn bovendoek en de leadingedge behoorlijk gehavend. Mijn toestel is er beter vanaf gekomen; een beschadigde neuskap en een paar krasjes op de leadingedges. De schrik is zoals gebruikelijk groter!

Dus: zo snel mogelijk de berg af. Koos en Joost zijn snel vertrokken, ik moet echt wachten op een goed startmoment. Ik hou mijn neushoek (zoals op de foto te zien is) veel te hoog maar kom er mee weg. Ik vlieg met het nieuwe harnas en moet vreselijk wennen aan het minder stabiele gevoel en worstel wat met de rits en in de haast van het starten blijk ik de gesp voor niet gesloten te hebben. Eerst de rits zo ver mogelijk dicht en zodra het kan de gesp dicht geklikt. Pffft, dat vliegt iets ontspannender.
Het is snel naar wolkenbasis en dan naar keerpunt 1, ten oosten van Aspres. Ik merk dat ik mogelijk te laag hang en moet mezelf als het ware de hele tijd oprichten wat doodvermoeiend is en maakt dat ik bij turbulentie met moeite de klappen kan opvangen. Ik kom gemakkelijk bij St. Genis aan om op wolkenbasis (2900 m) door te gaan naar de Ajour. Koos en Joost kan ik niet bijhouden en vlieg alleen verder naar keerpunt 1. Ook daar gaat het vrij makkelijk. Als je eenmaal voorbij de 1700 m bent worden de bellen rustiger en harder. Ik besluit via de Ajour terug te gaan op weg naar keerpunt 2 (Sisteron) maar de vermoeidheid en pijn in mijn schoudersbladen is vreselijk. Bij de Ajour maak ik een foute beslissing door niet door te zoeken waar een ridgid hoogte pakt en ik ben lang bezig om te krabben en te schrapen voor de berg op zo’n 1400 m, erg oncomfortabel. Maar ik weet dat ik geen keuze heb: wegvliegen betekent met 99% zekerheid uitzakken en geduldig blijven zoeken wellicht een nieuwe bel. Eindelijk heb ik er 1 gevonden die me met hangen en wurgen naar wolkenbasis brengt en ik besluit om rechtstreeks naar de camping te gaan en de taak niet uit te vliegen. Eerst dat harnas nakijken en dan weer proberen. Als ik boven de camping hang zie ik Joost en Koos met topsnelheid laag binnen scheuren vanaf keerpunt 3 (Noyers), een prachtig gezicht!
Ik maak gelukkig een perfecte landing op mijn voetjes en later besluiten we de hangloop een lus te geven zodat ik iets hoger hang. Met 42 km nog een 12e plaats. Morgen weer proberen.

’s Avonds is de inschrijving van de NK berg. Gezellig, allemaal bekende gezichten!

Taak 3 Aspres

De wedstrijd start vandaag vanaf La Longeagne, of te wel Aspres-sur-Buech. Er staat een gemoedelijk windje en wat hoge cirrus. Het wordt een dag met blauwthermiek dus raden waar de bellen staan. Het duurt even voordat er een taak is: men wil vooral meer dan 100 km en uiteindelijk slagen ze erin om onder de omstandigheden een taak van 102 km uit te zetten.

Start Aspres; naar het zuid-oosten keerpunt 31 Tete de Bourse; naar het zuiden 35 La Gache; noord-west 30, begin van de Ajour; weer naar 31 en dan naar de camping. De foto toont het wat taakbord dat beperkte info geeft. Het is dan ook geen categorie 1 wedstrijd.

Als een van de eersten start ik achter Joost en Koos aan en we treffen elkaar voor het eerste startgate op zo'n 2500 m en gaan meteen in de richting van de Ajour. Mijn glijhoek is slechter dan die van Koos en Joost en ik kies ervoor om aan het begin van de Ajour nog een bel te pakken waardoor ik helaas de verdere aansluiting mis. De bellen zijn klein en heftig en daardoor is het best spannend vliegen.

Als ik uiteindelijk de hele Ajour afvlieg naar de Crigne trek ik tijdens het thermieken het dopje van mijn drinkslangetje af: de zak loopt half leeg over mijn handschoen en dat is knap koud zo hoog in de lucht. Het lukt me op hem er weer op te pielen maar ik kan niet meer drinken. Vervelend!

Het eerste keerpunt tref ik Harry die eerder wegsteekt naar het tweede keerpunt dwars over de vallei. Ik ga achter hem aan als ik op zo'n 2600 m zit en vlieg bijna in een keer door naar het keerpunt om op de bergrug erachter naar thermiek te zoeken. Gelukkig zit er nog een andere delta en samen vinden we een hele heftige bel. Deze gooit me op 2000 m met een smak eruit! Even schrikken maar ik kan hem weer vinden en ga dan op zo'n 2000 m via de Hongrie voor een belletje terug naar keerpunt 1. Daar aangekomen ben ik te ongeduldig en zak ik uit. 51 km van de 102 gevlogen. Klik hier voor mijn vlucht. Joost is tweede en Koos als derde op goal.

's Avonds komt Rob met mijn nieuwe harnas, eindelijk. Phil is zo vriendelijk om mijn hangband te vernaaien (handig zo'n man met een professionele naaimachine op de camping) en als de chute is overgezet is het fantaseren over mijn vlucht morgen!

Taak 2 De Chabre

Na de schrik van gisteren, vandaag gelukkig vliegen op een bekende plek. De windverwachting is ca. 10 km/u uit het noorden, wat inhoudt dat de thermiek er een zuidstart van zou moeten maken. Maar dat gebeurt niet. De wind neemt toe en blijft noord, wat maakt dat we vanaf de hoge noordstart gaan. Het window wordt verlengd en wij willen graag van de berg af, al lijken de andere piloten absoluut geen haast te hebben.

De taak bestaat uit 67 km, La Platte (1) naar het zuiden, dan naar La Gache (2) in het oosten, terug naar het westen voor Le Noyer (3) om weer terug naar het oosten te gaan voor de Hongrie (4) en met de camping als goal (5).

Koos start als eerste wedstrijd piloot wanneer er voldoende markers (parapants) in de lucht zijn. Hij heeft net een goed moment en gaat meteen met de taak starten. Ik moet zeker 15 minuten wachten voor een volgend moment. Maar ik ga dan tenminste omhoog. Rond de 1700 meter lijken de bellen uit te doven om na even zoeken behoorlijk goed omhoog te gaan. Op zo'n 2300 meter vertrek ik naar het zuiden (La Platte) waar ik onderweg alleen veel sink tref. Pas bij het keerpunt gaat het omhoog, maar het is een lastige bel. Wanneer ik gezelschap krijg van andere piloten wordt het gemakkelijker om de bel goed te centreren en gaan Joost en ik samen naar keerpunt 2. Bij de bergrug ten oosten van Sisteron pakken we een bel. Ik blijf er langer in, Joost vertrekt alvast. Terug van keerpunt 2 vindt ik op dezelfde plek weer een goede bel en we kunnen weer samen naar Le Noyer. Bij de ridge van Sisteron naar het Westen draaien een aantal delta's heel laag en het ziet er niet goed uit. We sluiten ca. 3 km voor het keerpunt aan bij 2 laag vliegende delta's en moeten lang en vooral geduldig bijven draaien en zoeken en draaien om boven te komen. Als ik op 17oo meter ben besluit ik eerst het keerpunt te ronden om weer op dezelfde plek een bel te zoeken. Dat lukt en uiteindelijk komen we tot zo'n 2300 meter. We maken samen de steek naar de Hongrie.

Vlak voor het keerpunt pak ik een bel van +3 die Joost heeft laten liggen. Hij vliegt door naar het keerpunt en moet even zoeken maar speert dan omhoog om vervolgens meteen te vertrekken en na Koos als tweede op goal te komen. Dan breekt voor mij een uur zuchten en steunen aan. Er zijn harde bellen, die steeds verwaaien en ik kom wel tot zo'n 1900 meter, maar dat is niet genoeg voor de steek naar goal. Als ik ca. 45 minuten bezig ben zie ik een delta onder de berg zijn landing inzetten. Ik was hem iets eerder bijna gevolgd toen hij aan het draaien was een eind van de Hongrie vandaan. Nu ben ik blij dat ik dat niet gedaan heb als ik zie dat hij moet landen.

Ik blijf zijn landing volgen want ben bang dat ik misschien ook moet landen (ik hang op zo'n 1600 bij de berg) en zie dat hij een raar circuit vliegt en vlak voor de bomenrij een harde landing maakt. Hij beweegt niet en het toestel ligt op de neus. Ik blijf wat op een nulletje bij de berg draaien om te kijken of hij opstaat. Als er na 5 minuten niets is gebeurt, waarschuw ik Koos en geef de coordinaten door. Ik besluit om te gaan landen in hetzelfde veld om te gaan kijken hoe het met de piloot is. Zul je net zien, vlieg ik in een bel en kan niet naar beneden! Ik verleg mijn koers om hoogte af te bouwen en als ik zelf behoorlijk laag hang (zo'n 400 m verloren), zie ik dat de piloot om zijn, nog steeds niet van positie veranderde, toestel heen loopt! Niets aan de hand, alleen te lui om zijn toestel te verplaatsen! Ik ben woest en geef meteen door dat de zoekactie niet op gang hoeft te komen. De bel waar ik net last van had, brengt met nu met een rustige +2 naar 2600 meter. He he!!! Nu naar goal. Ik vlieg samen met een Aeros richting Laragne waar ik even later op goal land. Drie uur en 16 minuten gevlogen, ik voel mijn spieren maar ben moe en voldaan!

Klik hier voor het filmpje van taak 1 en 2 en klik hier voor de taak.

Taak 1 St. Andre

Omdat de weersvoorspelling voor Laragne te veel harde wind aangeeft en er in St. Andre les Alpes (1,5 uur rijden naar het zuiden, als je op het kaartje klikt wordt het groter en dus leesbaar) nog nauwelijks wind staat en het niet de verwachting is dat die gaat komen, verkassen we dus allemaal. Ik heb er nog nooit eerder gevlogen en er niet al te goede verhalen over gehoord (weinig goede landingsterreinen, veel heftige thermiek) merk ik dat het me wel zenuwachtig maakt.

Er wordt weinig haast gemaakt met een taak en de briefing verloopt wat rommelig omdat we handmatig keerpunten moeten invoeren. De wind is behoorlijk hard bij de start en ze staan dan ook met z'n drieen mijn vleugel vast te houden. Uiteindelijk start ik dan toch maar en ga met een rotvaart 100 meter omhoog! Ik blijf gecontroleerd rechtuit vliegen tot de stijg er een beetje af is en soar dan rustig omhoog. Er staat een goede bel en met gemak kom ik op zo'n 2400 meter aan. We moeten eerst naar het noorden om vandaar uit naar het oosten te gaan. Het eerste keerpunt is Thorame en ligt een aantal dalletjes (waar het nauwelijks landen is) verder. Naar het noorden langs de ridge verlies ik al mijn hoogte en het uitzicht op het dal met het plaatsje Lambruisse, dat later door Michel op de kaart wordt gezet, ziet er totaal onaantrekkelijk uit. Ik probeer wel diverse keren daar hoogte te pakken, maar ook Koos geeft een hint dat ik beter niet die kant op kan gaan vanwege het ontbreken van goede landingsterreinen.

Ik heb er geen zin in en keer om met de mededeling: "ik vlieg vandaag geen taak" en ga bij het prachtige meer op zo'n 2400 meter van het uitzicht genieten. Er staat boven nog steeds een puist wind en ik verken het landingsterrein La Mure dat veilig is.

Dan besluit ik om via het plateau ten zuiden van Le Corbeil eens te proberen om bij het keerpunt te komen. Ik heb wel hoogte, maar omdat ik door het gedoe met het invoeren van de keerpunten niet voldoende tijd heb genomen/gehad om de kaart te bestuderen, weet ik niet goed waar Thorame ligt. Balen, dat moet ik echt in het vervolg vooraf bekijken. Ik durf niet verder te vliegen en keer terug richting landingsterrein.

Na een poosje komt Koos terug van keerpunt 2 en scheurt op veel lagere hoogte dan ik was geweest dat plateau over. Ik zit met verwondering te kijken hoe hij soarend op zoek gaat naar een bel samen met een andere piloot en ga erachter aan, maar verlies zoveel hoogte en ben te ver van hen weg, dat ik ook poging 2 staak.

Later komt Joost onder me langs, zelfde route. Nu ga ik nogmaals mee, terwijl Joost steeds verder en lager komt en zijn heil zoekt bij het plaatsje Argens op het plateau net onder Le Corbeil. Terwijl hij moet landen (gelukkig prima) vlieg ik door, zo snel mogelijk naar de ridge. Pfffft. Daar soar ik naar het oosten en pak hoogte bij Le Corbeil. Op zo'n 2100 m vertrek ik naar Thorame, pak het keerpunt en maak een fout. In plaats van door te vliegen naar de achterliggende bergwand waar de zon lekker op staat te schijnen en de wind op staat te blazen, keer ik om in de hoop soarend bij Le Corbeil weer omhoog te komen. Helaas. Alsof er een grote hand mijn vleugel naar beneden drukt, heb ik nog net de keuze uit twee veldjes. Vanwege de harde wind kies ik voor het grootste veld maar in plaats van het deel langs de weg, neem ik het deel langs de bomen. En wanneer ik over de grond scheur valt vlak voordat ik wil uitduwen de wind weg en boem, nose in. Verder niks aan de hand, alleen een heel eind lopen tot aan de weg. Koos die na goal weer met me meegevlogen is, keert nu terug naar St. Andre.

Als ik net sta, komt een bezorgde fransman vragen of alles OK is, of ik wel telefoon heb, etc. Hij was namelijk net bij de 3 andere vliegers geweest, waar er 2 problemen hebben met hun pols. Ik had ze al in een heel klein veldje zien staan en me afgevraagd waarom in hemelsnaam daar?! Er waren toch opties genoeg!! Jan komt mij ophalen en samen halen we Joost en nog een piloot bij die onmogelijke plek Argens op.

Eppo, die een prima landing met zijn nieuwe Aeros gemaakt heeft en dus heel blij is en Koos halen me later op om in St. Andre pizza te gaan eten. Terug op de camping blijkt dat wat Koos gedacht had, hij heeft het eerste keerpunt gemist door het fout invoeren in zijn GPS! Balen!

Pas om 11 uur zijn we weer terug op de camping. Daar horen we dat Michel een boom geraakt heeft bij de landing in Lambrui en mogelijk een wervel gebroken heeft. Ook hebben de twee piloten waar ik vlak bij geland was, in het hoge gras een pols gebroken. Hmmm een slechte start van de wedstrijd.

De Belgische Open Deltavliegkampioenschappen

beginnen met een gecancelde dag. Regen, onweer en windstoten verstoren de eerste dag van de nationale kampioenschappen van onze zuiderburen of wellicht landgenoten in de nabije toekomst. Wie zal het zeggen?

De reis met onze nieuwe camper is voorspoedig verlopen. Na een tussenstop in de Ardennen bij vrienden die we met regen en 15 graden verlaten na het ontbijt, vallen de rustige Franse tolwegen echt op. Midden Nederland heeft toch massaal vakantie gekregen? Blijkbaar zijn ze vrijdagmiddag vertrokken, toen ik in een lange file op de A2 stond op weg naar huis.

We zijn pas om 8 uur ’s avonds op de camping, en het gereserveerde plekje is per abuis door de Belgische meet leader Chantal en partner bezet. We schrijven ons meteen in, moedigen Joost ook aan dat te doen en zijn met Holger samen het Nederlandse team. In totaal ongeveer 30 piloten, ik als enige vrouw. Jan merkt op dat ik dus ook maar meteen de vrouwenprijs kan krijgen ;-)

Vandaag maken we gebruik van de niet geplande vrije tijd om een beter plekje vlak bij het landingsterrein in te richten. Leuk met uitzicht op binnenkomende piloten en ook niet te ver lopen met je vleugel mocht je goal halen, wat het streven natuurlijk wel is.

De vooruitzichten zijn voor morgen slecht, voor dinsdag hoopvol en tegelijkertijd tegenstrijdig. Ofwel het klaart op (en daar is onze hoop op gericht) of het wordt ernstige mistral en dus dag 3 dan ook niet vliegen. Daarna schijnt het écht goed weer te worden volgens Mart, en hij kan het weten.

Morgen meer dan waarschijnlijk de Decathlon...

Belgische Open

Het Belgisch kampioenschap gaat door van zondag 20 juli tot en met zaterdag 26 juli in Laragne Frankrijk.De laatste wedstrijddag valt samen met de eerste wedstrijddag van het Nederlands kampioenschap. Die dag zal er een gezamelijke taak uitgezet worden.
Informatie http://www.hangglidingchampionship.be/nl/.